Koh Kood

Når me er ein plass der gradestokken viser 30 grader, strendene kjempar om topplassering på sensodyne tannkrem sin kvithetskala og maten er billig og god, er det ikkje mykje som skal til for å ha det godt. Når i tillegg timeplanen består av soling, mopedkjøring, bading og eting er det ikkje mykje som skil livet nå og rullepølseeting på joleftan. Øya Ko Kood anbefalast på det varmaste.

Ingen butikkar i nærleiken, ein liten hompete veg til andre deler av sivilisasjonen, scooter eller båt som einaste framkomstmiddel - det var nesten som å vera tilbake på Møsstrond

Her har me bungalowen vår. Eit fint innreda rom, air-condition og utandørs dusj(noko som resulterte i at Marit fekk to gekkoar deisande ned i hovudet medan ho dusja...).

Den andre dagen på øya leigde me oss scooter og farta litt rundt. Me fant vegen til det kjente fossefallet på øya kor me bada og slengte oss uti vatnet med hjelp av ei liane.

Her er me på resorten vår, mykje av dagane gjekk ut på akkurat dette; soling, fruitshake og lesing.

På nyttårseftan fekk me lov til å drikka og eta så mykje me ville. Problemet var at drikkinga besto av alkohol og maten av sjømat. Me koste oss med uante mengder sprudlevatn.

I sju dager befant me oss på denne draumeøya, som hadde det meste ein turist kan ynskje seg. Øya er den fjerde største i Thailand, men er fremdeles nokså ukjent. Me var der i "peakseason", men hadde likevel fleire hundre meter med kvit strand for oss sjølve. Øya ligger såpass langt ut frå det thailandske fastlandet, noko som nok har ført til at masseturismen ennå ikkje har satt sin fot der. Me leigde oss scooter to dagar kor me farta opp og ned øya, me snorkla utanfor resorten og padla kajakk langs strendene. Den sjuande januar satt me oss fornøgde inn i båten som frakta oss tilbake til fastlandet, tilbake til sivilasjonen, tilbake til motorvegar, tilbake til backpacking. Ein god restitusjon etter harde haustdager i Bergen, og ein god start på resten av eventyret.

=)

Me vart skikkelig solbrente, så me brukte ein dag på å liggje i skuggen.

Det var ikkje så behageleg som det ser ut til å sitje på den der.

Me hadde ikkje så mykje betre å ta oss til enn å sitje i ei eggliknande huske langs stranda.

Banana pancake var ein hit på seine kveldar

Me prøvde oss på nokre kunstneriske bilete. Stranda i bakgrunnen var rundt ein kilometer lang og me hadde den så og seie for oss sjølve!

Her har eg det vilt nice!

Varme helsingar frå Kristian, som for tida befinn seg i Hua Hin.